W swoich obrazach często wykorzystuję język abstrakcji inicjując symboliczny dialog z pojęciem czasu, wyrażanego poprzez zachodzące zmiany. Tworzenie kompozycji malarskiej to w moim przypadku długotrwały proces nieustannych poszukiwań
i eksperymentowania. To także ciągłe niszczenie i tworzenie od nowa - przekazu, który ulega transformacji. Narzucony sobie schematyzm geometrii, uzupełniam fakturą malarską inspirując się przyrodą; zwłaszcza otaczającym mnie krajobrazem, który podlega nieustannym przemianom. Wraz z nim zmienia się moja fizyczna obecność a także stosunek do rzeczywistości.
Zakończenie pracy nad obrazem nie stanowi zakończenia procesu tworzenia, jest on kontynuowany podczas konfrontacji z widzem.
W bezpośredniej relacji odbiorcy z przedstawioną w obrazie przestrzenią, bez względu na refleksję zgodną lub nie z moim przekazem – obraz staje się wreszcie widzialny…
-Agata Kałużewska.