O co chodzi w projekcie?
Branża tekstylna zmienia się bardzo szybko. Coraz więcej mówi się o sztucznej inteligencji, cyfrowych „bliźniakach” produktów (czyli ich wirtualnych kopiach używanych do testów i analiz) oraz o nowych, bardziej ekologicznych sposobach produkcji. Żeby firmy i uczelnie nadążyły za tymi zmianami, potrzebni są ludzie, którzy znają się na tych nowych technologiach.
Właśnie temu ma służyć CIRCUTEX – projekt finansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach programu Erasmus+. Jego koordynatorem jest Wydział Włókiennictwa i Wzornictwa Politechniki Łódzkiej.
Co konkretnie powstanie?
W ramach projektu zaplanowano między innymi:
- 6 europejskich mikropoświadczeń – to krótkie, uznawane w całej Europie certyfikaty potwierdzające konkretne umiejętności związane z nowoczesną, ekologiczną produkcją tekstyliów.
- 5 dodatkowych mikropoświadczeń przeznaczonych dla nauczycieli akademickich i trenerów, aby mogli przekazywać tę wiedzę dalej.
- Szkolenia i certyfikaty dla co najmniej 400 osób.
- Międzynarodowe szkoły letnie oraz szkolenia dla kadry dydaktycznej.
- Digital Lab, czyli cyfrowe laboratorium do pracy nad nowymi rozwiązaniami.
- Serię międzynarodowych hackathonów, podczas których studenci i młodzi specjaliści będą wspólnie rozwiązywać prawdziwe problemy przemysłu tekstylnego.
Powstanie też Circular Textile Digital Platform – wspólna platforma internetowa, na której znajdą się materiały edukacyjne, system certyfikacji oraz efekty pracy uczestników hackathonów. Ma ona połączyć uczelnie i firmy z branży tekstylnej we wspólnej przestrzeni współpracy.
Kto bierze udział w projekcie?
CIRCUTEX to inicjatywa siedmiu instytucji z czterech krajów: Polski, Szwecji, Rumunii i Serbii. W konsorcjum, oprócz Politechniki Łódzkiej, znalazły się: Uniwersytet Łódzki, University of Borås (Szwecja), Gheorghe Asachi Technical University (Rumunia), National Research & Development Institute for Textiles and Leather (Rumunia), a także Helixconnect Balkans i Konfindustrija Srbija z Serbii.
Dzięki tak szerokiemu gronu partnerów – uczelni, instytutów badawczych i organizacji reprezentujących przemysł – projekt ma spojrzeć na przyszłość tekstyliów z wielu stron: od edukacji i badań naukowych, przez nowe technologie, aż po realne potrzeby firm.