Pomieszczenia w których realizowane są zajęcia, znajdują się Zakładzie Teorii Sterowania Instytutu Automatyki (budynek A10 Wydziału Elektrotechniki, Elektroniki, Informatyki i Automatyki PŁ, ul. Stefanowskiego 18, sala E9).
Kierownik pracowni: dr inż. Tomasz Sobieraj
Ta pracownia stanowi prawdziwe centrum inżynierskiej praktyki – miejsce, w którym automatyka przestaje być teorią, a zaczyna działać fizycznie. Układy automatyki nie są tu przedstawiane wyłącznie teoretycznie, ale także realnie wykonywane. Nie stosuje się modnych haseł ani dydaktycznych ozdobników, które niewiele wnoszą do nauki zawodu. Liczy się jasno postawione zadanie, które trzeba zaprojektować, zmontować i uruchomić w rzeczywistym układzie, a nie jedynie przygotować atrakcyjnie wyglądający projekt papierowy, który często ma niewiele wspólnego z realnym działaniem systemu.
Każdy układ faktycznie powstaje, jest uruchamiany i od razu pokazuje, czy został wykonany poprawnie. Studenci samodzielnie budują i uruchamiają własne układy sterowania, korzystając z klasycznych elementów przemysłowych: przekaźników, modułów elektrotechnicznych, przycisków, łączników oraz elementów pneumatycznych. Każde połączenie ma znaczenie, a każdy błąd daje natychmiastowy i widoczny efekt.
Zajęcia prowadzone są wyłącznie w środowisku sprzętowym, bez użycia komputera. Wymusza to zrozumienie zasad działania układów i zależności między elementami, zamiast bezmyślnego „klikania”.
Analiza schematów, poprawny montaż, dbałość o bezpieczeństwo oraz diagnostyka usterek są tu podstawą pracy. Pracownia uczy myślenia technicznego, buduje intuicję inżynierską i daje doświadczenie, którego nie da się zdobyć na symulacjach.
Studenci pracują samodzielnie lub w parach, w zależności od liczebności grupy, co pozwala realnie sprawdzić własne umiejętności. Każdy student ma do dyspozycji własny zestaw elementów i sam decyduje, które z nich wykorzysta do realizacji zadania. Rozwiązań nie dostaje się gotowych – wymagane są analiza, samodzielne decyzje i pełna odpowiedzialność za wykonany układ.
Zajęcia wymagają wcześniejszego przygotowania. Brak przygotowania szybko wychodzi na jaw (m.in. po liczbie uszkodzonych bezpieczników), ponieważ bez zrozumienia zadania i schematów nie da się ukończyć pracy w przewidzianym czasie. Jest to celowy element metodyki – liczy się zaangażowanie, sprawność działania i efekt końcowy, a nie sama obecność.
Laboratorium składa się z siedmiu stanowisk wyposażonych w moduły elektrotechniki, narzędzia, elementy sterownicze i sygnalizacyjne, napędy, serwonapędy, enkodery, obiekty technologiczne (np. zbiornik z wodą), czujniki, falowniki oraz elementy do realizacji sterowania pneumatycznego.
Każde stanowisko jest tak zabezpieczone, aby ewentualne błędy nie generowały zniszczeń urządzeń i nie zakłócały pracy na innych stanowiskach.
W pracowni można prowadzić zajęcia z zakresu:
- automatyki przekaźnikowej – projektowanie i uruchamianie klasycznych układów sterowania,
- podstaw sterowania sekwencyjnego – realizacja logiki krok po kroku, bez programowania,
- uruchamiania układów automatyki – od montażu do poprawnej pracy systemu,
- diagnostyki i lokalizacji usterek – analiza błędów i ich rzeczywistych skutków w układzie.
