doktor habilitowany nauk chemicznych
priorytetowy obszar badawczy: MoleculeTech
Osiągnięcia naukowe
Dr hab. inż. Bartosz Sekuła, prof. uczelni, z Wydziału Biotechnologii i Nauk o Żywności jest specjalistą w zakresie biologii strukturalnej, krystalografii białek oraz badań nad strukturą i funkcją enzymów metabolizmu argininy i poliamin. Jego dorobek naukowy obejmuje 31 publikacji z listy JCR. W latach 2017–2021 odbył staże podoktorskie w National Cancer Institute w USA,
Profil badawczy i kierunki badań
Jego zainteresowania naukowe koncentrują się na mechanistycznej charakterystyce metabolizmu argininy i poliamin u roślin oraz wykorzystaniu enzymów tych szlaków jako molekularnych celów dla nowych środków ochrony roślin. Profesor Sekuła stosuje metody biologii strukturalnej, bioinformatyki i modelowania molekularnego do opisu struktur enzymów, ich zmienności konformacyjnej oraz oddziaływań z ligandami na poziomie atomowym.
Do jego najważniejszych osiągnięć należy określenie struktury roślinnej transkarbamylazy ornitynowej, będącej molekularnym celem fazeolotoksyny produkowanej przez bakterie Pseudomonas syringae. Badania te pozwoliły wyjaśnić mechanizm blokowania enzymu podczas infekcji roślin oraz wskazały nowe możliwości projektowania selektywnych inhibitorów o potencjalnym zastosowaniu jako herbicydy. Praca ta została nagrodzona przez Komitet Krystalografii PAN Diamentem Krystalograficznym za najlepszą publikację naukową autorów polskich w dziedzinie krystalografii w 2023 roku w sekcji krystalografii biologicznej i medycznej.
Wyróżnienia i uznanie środowiska naukowego
Dr hab. Bartosz Sekuła kierował projektem NCN SONATA dotyczącym strukturalnych i funkcjonalnych badań roślinnych enzymów metabolizmu argininy jako molekularnych celów w projektowaniu nowych środków ochrony roślin. W 2026 roku rozpocznie realizację projektu NCN SONATA BIS poświęconego roli metabolizmu poliamin w interakcjach między roślinami i bakteriami endofitycznymi. W 2025 roku nawiązał współpracę z firmą Molecure w zakresie możliwości wykorzystania inhibitorów arginazy w projektowaniu nowych cząsteczek do zwalczania chwastów i gatunków inwazyjnych.
Jego działalność naukowa ma silny wymiar międzynarodowy. W badaniach regularnie wykorzystuje synchrotronową infrastrukturę badawczą w Europie i USA, m.in. w Berlinie, Hamburgu, Lund i Argonne, a jego zespół zdeponował liczne struktury białkowe w Protein Data Bank. Współpracuje również z National Cancer Institute, Sapienza University of Rome oraz University at Albany w obszarze białek metabolizmu aminokwasów, metabolizmu jednowęglowego i proteaz Lon. Jest laureatem Diamentu Krystalograficznego Komitetu Krystalografii PAN, Nagrody Polskiego Towarzystwa Promieniowania Synchrotronowego za pracę doktorską oraz Nagrody Polmos Żyrardów za najlepszą pracę doktorską.